2. Korintliler 10:12 bize çok önemli bir ders veriyor:
“Kendilerini tavsiye eden bazılarıyla kendimizi bir tutmaya ya da karşılaştırmaya elbette cesaret edemeyiz! Onlar kendilerini kendileriyle ölçüp karşılaştırmakla akılsızlık ediyorlar.”
Bu ayetten, hem ruh sağlığımızı korumak hem de insan ilişkilerimizi sağlıklı yürütmek için çıkarabileceğimiz 3 temel ders şunlardır:
1. Kendimizi Üstün Tutup Övmeyelim
Zaten bizi yaratan, bedenimizi ve iç varlığımızı bize veren Tanrı’dır. Dolayısıyla sahip olduğumuz hiçbir şey kendi başarımız değildir. Elçi Pavlus’un başka bir mektubunda belirttiği gibi:
“Seni başkasından üstün kılan kim? Tanrı’dan almadığın neyin var ki? Madem aldın, niçin almamış gibi övünüyorsun?” (1. Korintliler 4:7)
2. Kendimizi Asla Başkalarıyla Kıyaslamayalım
Tanrı hepimizi eşsiz yaratmakla kalmadı; her birimize farklı armağanlar ve hizmet alanları da verdi. Başkalarının yaptıkları işler bizimkinden daha büyük veya daha “göz kamaştırıcı” görünebilir. Ancak unutmamalıyız ki bu da Tanrı’nın bir takdiridir:
“Çeşitli ruhsal armağanlar vardır, ama Ruh birdir. Çeşitli görevler vardır, ama Rab birdir. Çeşitli etkinlikler vardır, ama herkeste hepsini etkin kılan aynı Tanrı’dır.” (1. Korintliler 12:4-6)
Bu gerçeği göz ardı edip kendimizi başkalarıyla karşılaştırmak, bir anlamda Tanrı’nın egemenliğine karşı bir tür “ayaklanma” başlatmaktır.
3. Kıyaslama Akılsızlıktır ve Sevincimizi Çalar
Karşılaştırma yapmak iki açıdan bize zarar verir:
-
Akılsızlıktır: Çünkü madalyonun diğer yüzünü, yani başkalarının hayatındaki her şeyi ve arka planda dönen süreçleri tam olarak göremeyiz.
-
Sevincimizi çalar: Başkalarına odaklandığımızda, Tanrı’nın bizzat bizim içimizde ve bizim aracılığımızla yaptığı güzel işleri görmezden gelir, hayatımızın bereketini kaçırırız.
